لطیفه ای برای حضار تعریف کرد همه دیوانه وار خندیدند.
بعد از لحظه ای او دوباره همان لطیفه را گفت و تعداد کمتری از حضار خندیدند.
او مجدد لطیفه را تکرار کرد تا اینکه دیگر کسی در جمعیت به آن لطیفه نخندید.
او لبخندی زد و گفت:
وقتی که نمیتوانید بارها و بارها به لطیفه ای یکسان بخندید،
پس چرا بارها و بارها به گریه و افسوس خوردن در مورد مسئله ای مشابه ادامه میدهید؟
گذشته را فراموش کنید و به جلو نگاه کنید …

تقصیر من است اینکه، کم می آیی

هرگاه شدم اسیر غم می آیی…

این جمعه و جمعه های دیگر حرف است

آدم بشوم؛ سه شنبه هم می آیی!!!

حکایت؛

یکی از صحابه پیامبر صلی الله علیه و آله در نامه ای به یکی از ارادتمندانش نوشت:

به آن کس که او را از همه بیشتر دوست داری بدی نکن!

آن مرد تعجب کرد و توضیح خواست که این چه حرفی است؟

مگر ممکن است من به کسی که او را زیاد دوست دارم بدی کنم؟

صحابی در جواب نوشت: ممکن است.

منظور من از آن کسی که از همه بیشتر دوست داری،

خودت هستی که از روی جهالت وبه خیال خوبی، به خود بدی می کنی،

گناهانی که میکنی در حقیقت جز دشمنی با خودت چیزی نیست.

به قول شاعر:

دشمن به دشمن آن نپسندد که بی خرد           با نفس خود کند به مراد و هوای خویش

یا شعر دیگر:

آنچه ما با خود کردیم هیچ بیگانه نکرد                در میان خانه گم کردیم صاحبخانه را